คุณค่าของ’สาร’ คู่ควรที่จะ ‘สื่อ’ หรือยัง?

0
330

ข้อคิดเรื่องการสื่อสารจากพี่ก้อง บก.a day อดีตทำงาน NGOs มีความฝันอยากเปลี่ยนโลก“…ในแง่ของคนส่งสาร
ผมว่าเป้าหมายมันไม่ควรจบแค่การทำให้คนรู้
แต่มันควรจะทำให้คนรู้สึกให้ได้…”

ก้อง-ทรงกลด บางยี่ขัน’ บก.นิตยสาร a day กล่าว

การที่ตัวหนังสือที่เราทำมันไปสั่นคลอนและเปลี่ยนแปลงชีวิตเค้าได้ จนเค้าเจอเราแล้วบอกว่าอยากถ่ายรูปกับพี่จัง ผมว่าเรี่ยวแรงที่เราลงไปมันไม่ได้สูญเปล่า

เราต้องการทำ a day เกี่ยวกับจักรยานแบบต้องการความรู้สึกไม่ใช่แค่รู้
ทุกกิจกรรมที่เราจัดเกี่ยวกับจักรยาน เราคิดแบบคนจัดแคมเปญ เราไม่ได้คิดแบบNGO หรือ Activist ว่า เฮ้ย! คุณมาปั่นจักรยานกันเหอะ รักโลกกันเหอะ แต่ผมจะหา Insight ซึ่งจุดที่ง่ายที่สุดและเจอโดยบังเอิญก็คือ คนชอบรูปสวยๆ ผมก็เลยได้รู้ว่าจะรณรงค์ให้เค้าปั่นจักรยานมันต้องใช้วิธีนี้
คือให้เค้าเห็นประโยชน์ที่เกี่ยวข้องกับตัวเค้าเอง ไม่ใช่บอกว่าปั่นแล้วจะช่วยโลกได้ มันก็เลยอาจจะเป็นรสชาติการรณรงค์ที่แปลกกว่าคนอื่นๆ เพราะไม่เคยออกมาบอกว่า เฮ้ย!ขอไบค์เลน เฮ้ย!รถยนต์ฟังเราบ้างดิ ผมก็แค่ทำให้เค้ารักจักรยานให้ได้เท่านั้นเอง”

บ้านเมืองเรามีสื่อไม่สร้างสรรค์เยอะแต่คนเสพเยอะ
สิ่งที่ดีกว่าคือทำสื่อดีๆ ที่ส่งสารดีๆ ให้มันขายดี ให้คนอ่านเยอะๆ ต่างหาก

มีฝรั่งคนนึงสอนผมว่า ขั้นตอนแรกของการสื่อสารคือ ถามตัวเองว่า
ถ้าไม่ อย่าเขียน เพราะมันเสียเวลาคุณและเสียเวลาคนอ่านด้วย

ผมเชื่อว่าถ้าคนเราทำงานเพื่อชื่อเสียง สิ่งที่ได้มาก็คือชื่อเสียงที่ซักวันจะหมดไป แต่สำหรับคนอีกกลุ่มนึงที่ตั้งใจอยากสร้างงานที่ดี เค้าจะได้ทั้งงานที่ดีและชื่อเสียง ซึ่งผมชอบคนกลุ่มนี้มาก คนที่สร้างงานเจ๋งๆ ออกมาได้ตลอดแบบตั้งหน้าตั้งตาทำไป ไม่ต้องโม้ให้ใครฟัง ถ้ามันดีเดี๋ยวคนเห็นเอง

ที่มา http://women.truelife.com/detail/18265

p19bbju6ag196e1ofqqod1cafv9932

Comments

comments