ภาวะ’โรคไหล’ในโลก(ตัว)หนังสือ

0
323

มาถึงแล้วเทศกาลแห่งการเสียเงินเพื่อเพิ่มความฉลาดกับสัปดาห์หนังสือแห่งชาติครั้งที่ 44 เป็นที่น่าดีอกดีใจที่ใครต่อใครก็ยังหลงใหลการออกเดินทางในโลกหนังสือ  แม้เราจะเข้าสู่ยุคดิจิตอลที่ตัวอักษรสามารถปรากฏกายบนจอสี่เหลี่ยมขนาดต่างๆได้แล้วก็ตาม 

สองขาก้าวสู่โลกหนังสือ แม้จะเป็นเส้นทางเดินเดิมๆ ในศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ที่มาหลายครั้งแล้ว แต่ความรู้สึกว่าในโลกนี้ยังมีอะไรอีกมากที่เราไม่รู้ช่างทำให้ชีวิตดูมีอะไรต้องค้นหา และค้นคว้าอีกมากมาย  เป็นที่น่าคิดว่า เมื่อไหร่เราจะเสพความรู้บนโลกใบนี้ได้หมด ถ้ามีอุปกรณ์วิเศษณ์ของโดเรม่อน เพียงซีรอกซ์ความรู้ทุกอย่างลงขนมปัง แค่เคี้ยวๆ กลืนๆ เท่านั้น ความรู้ก็จะบันทึกอยู่ในความทรงจำ (ถ้าเราไม่อึออกเสียก่อน) แต่นั่นแหละ โดเรม่อนไม่มีอยู่จริง

ความรู้ใหม่ๆที่มีมากขึ้นนั้น สมองของเราจะมีพื้นที่รองรับได้มากตามไปด้วยหรือไม่?

*****************

ในโลกของตัวอักษรที่ไม่ได้อยู่ในหนังสือ  แต่บรรจุอยู่เลขเพียงสองตัว คือ 0 และ 1ของภาษาคอมพิวเตอร์ ทำให้การสร้างข้อมูลเกิดขึ้นอย่างล้นหลาม และไม่ใช่เพียงแค่นักเขียนเท่านั้นที่ผลิตเนื้อหา แต่นักอ่านและผู้ใช้งานทุกคนสามารถปั้นสรรเนื้อสารอะไรก็ได้   โดยมีอินเทอร์เน็ตเป็นตัวเชื่อมข้อมูลทั้งโลกให้เข้าถึงกัน

ผลสำรวจปีที่แล้ว คนไทยออนไลน์มากกว่าเดิม เฉลี่ยสูงสุด 42-76.9 ชม. ต่ออาทิตย์  หรือ  ประมาณ 6-11 ชั่วโมงต่อวัน

ถ้าเราเป็นคนที่อยู่กลุ่มนี้  คำถามที่น่าคิดทบทวนตนเองก็คือ 6-11 ชั่วโมงที่ว่า เราเสพอะไรเข้าไป?

ถ้าเป็นวัยเรียน และนี่คือตัวเลขของการอ่านหนังสือสอบ  เราน่าจะเป็นที่1 ของประเทศได้อย่างไม่ยาก

ถ้าเป็นวัยทำงาน และนี่คือเวลาที่ใช้ค้นคว้า และสรรสร้างงาน เราน่าจะเป็นที่รักของเจ้านาย จนได้ตำแหน่งเป็นใหญ่เป็นโตในไม่ช้า

ถ้าเป็นข้าราชการที่กำลังช่วยเหลือประชาชน เวลาดังกล่าวน่าจะทำให้สังคมดีขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ

*****************

ข้อมูลจาก Social Network ทั้งหลาย ง่ายต่อการเข้าถึง ง่ายต่อการเสพ และง่ายต่อการ “ไหล” ไปเรื่องราวอื่นๆที่เราไม่ได้ตั้งใจเข้าไปอ่านตั้งแต่แรก

ข่าวที่คุณน่าจะสนใจ / บทความอื่นๆใกล้เคียง / วิดีโอที่คุณน่าจะชอบ รวมถึงเพื่อนที่ไม่รู้จัก/แฟนเก่า/แฟนใหม่ของเพื่อนเราใน facebook

ทุกอย่างล้วนดึงดูดปลายนิ้วให้เรา คลิ๊ก คลิ๊ก คลิ๊ก สกอล์ขึ้น สกอล์ลง อย่างต่อเนื่อง

*****************

กาลเวลาที่ค่อยๆหมดไป   สติของเราที่ค่อยๆจางหาย  ภาวะ “โรคไหล”​ อาจทำให้อะไรบางอย่างในชีวิตเราละลายไปโดยไม่มีทางเรียกกลับคืน

ว่าแต่ คุณ “ไหล” มาอ่านบทความนี้ด้วยความไม่ตั้งใจหรือเปล่า?

 

ขอบคุณข้อมูลสถิติจาก NUTTAPUTCH

Comments

comments