‘สงกรานต์’
เริ่มเห็น..
หยาดน้ำไหลละลายหยาดเหงื่อ
ขันน้ำปรุงอบหอมอุ้มความสดชื่น
น้ำสาดจากขันสู่ผิวกาย
ปฏิทินแผ่นที่สี่บอกว่าวันนี้วันที่สิบสาม
ก็บอกได้ว่าวันนี้ ‘วันสงกรานต์’ แล้ว
ลุงตวาดหลานว่า “อย่าสาดน้ำ”
แต่มิทันหรอกน้ำหลุดใส่เปียกเสื้อตัวเก่ง
ถึงหงุดหงิดแต่ลุงก็ยิ้มให้หลานอยู่ดี
ลุงและหลานไม่ใช่ญาติกันจริง
เพียงพบผ่านมาตามสายธารจากขันน้ำ
ธรรมดาเดินผ่านอาจทักบ้าง
แต่เมื่อมีสาดน้ำเปียกจึงคุ้นเคย
จากคนไม่เคยรู้จัก ทึกทักเอาว่าลูก ว่าพี่น้อง
‘สงกรานต์คือกิจกรรมที่ทำให้ทุกคนเป็นญาติกันผ่านสายน้ำ’
เราต่างอนุญาตให้คนอื่นรดน้ำเพิ่มความชุ่มเย็น
เช่นกันเราก็มอบส่งสิ่งเดียวกันนี้กลับไปให้
สามสี่วันที่สายน้ำของสงกรานต์
เป็นสะพานพาเรามาเป็นญาติกัน
สุดท้ายน้ำหมดหดหยดหาย ทุกคนก็แยกย้ายกันต่างถิ่น
เมื่อมองรอยน้ำที่ห่มอยู่บนพื้น
ท่ามกลางความสงัดหลังการเล่นสาดน้ำ
มันเหงานิด ๆ ที่ญาติของเราแยกย้ายกลับบ้านหมดแล้ว
หรือแท้จริงชาวไทยคือญาติกัน
เพียงเรางอนกันนิดหน่อยหรือบ้างก็บ่อยครั้ง
แต่เมื่อถึงสงกรานต์ก็สิ้นทุกความต่าง
‘สายน้ำละลายทุกมายา’
ฉันเปียกน้ำ เธอเปียกน้ำ ฉันเย็น เธอเย็น เธอมีความสุข ฉันก็เช่นกัน
เพราะสายน้ำนั่นไงเธอเห็นไหม? เรากลับมาเป็น ‘ญาติพี่น้อง’ กันอีกครั้ง

สุขสวัสดิ์วันสงกรานต์ ญาติพี่น้องที่รักทุกท่าน
๑๓ เมษายน ๒๕๕๙

Comments

comments

SHARE
Previous articleเจ-สาวไทยยุคใหม่ที่หนึ่งในญี่ปุ่น[2/3]
Next articleแท็กซี่สีชมพู
ชื่อวิทยา เรืองชัยชาญ ‘วิทยา’ ป๊าตั้งให้แปลว่าผู้มีความรู้ จึงชอบหาความรู้เพราะมันเป็นสมบัติเอาไว้ใช้ในยามยากและชอบแบ่งบันเนื้อหาที่ชอบผ่านการเขียน สนใจเรื่องความสุข ประสบการณ์จากการเดินทางและการพูดคุยกับคน ใส่ใจผู้อ่านทุกคน หากมีคำติชมจะน้อมรับไปทำให้ครั้งต่อไปดีขึ้นครับ