ในแต่ละวัน..หลายคนคงหนีไม่พ้นเรื่องขี้ๆ

      ผมเป็นคนหนึ่งที่มีเรื่องพวกนี้เข้ามาเป็นประจำทุกวัน หากผมสะสมเรื่องขี้ๆได้ เหมือนสะสมบัตรสตาร์บัคมันคงได้หลายร้อยเรื่องขี้แล้วก็ว่าได้ คุณคงงงแล้วสินะครับว่าผมลืมขี้รึเปล่า เปล่าครับ ความจริงก็คือผมเป็นโรคขี้ลืม โดยเฉพาะอย่างยิ่งลืมเรื่องที่จำเป็นต้องจำ

ผมจึงมีแรงบันดาลใจในการจดบันทึกประจำวันว่า..”วันนี้ผมมี ‘ขี้’ อะไรบ้างนอกจากเรื่องขี้ลืม”

       น่าแปลก..สิ่งใดนำน่าด้วยคำว่า ‘ขี้’ มักจะไปในทางไม่ค่อยน่าหอมสักเท่าไหร่ เช่น ขี้อิจฉา ขี้น้อยใจ ขี้ขลาด ขี้เมา ขี้โม้ ขี้เกียจ ขี้โมโห ขี้งอน ฯลฯ คุณเคยคิดไหมว่าทำไมบรรพบุรุษไทยถึงต้องจำแนกเรื่องพวกนี้ออกเป็นขี้ๆ

       ลองนึกถึงร่างกายคนเราสิครับว่า สิ่งที่จำเป็นต้องถูกขับไล่ออกไปจากร่างกายเราคืออะไร?
นั่นก็คือ ‘ขี้’ ไงล่ะครับ ร่างกายขับขี้ออกเพื่อให้สุขภาพดีฉันใด นิสัยขี้ๆ ก็จำเป็นต้องขับออกเพื่อให้สุขภาพใจ และความเป็นคนน่าเข้าใกล้เกิดขึ้นมากเท่านั้น

       มีใครเคยขี้ไม่ออกเป็นอาทิตย์ไหมครับ ผมว่าแค่ท้องผูก3 วัน ผมยังยอมเสียตังค์หาหมอเพื่อเอามันออกไปให้ได้เลย ถ้าใครเป็นถึง 7 วัน คนนั้นคงทุกข์น่าดู

       มีใครเคยขี้งอนเป็นอาทิตย์ไหมครับ งอนใครสักคนนานๆ คุณมีความสุขไหมครับ
หากเราเก็บนิสัยขี้ๆ อารมณ์ขี้ๆ ไว้เป็นเดือนแล้วสนุกไหมครับ
ผมว่าเรามาเริ่มวิ่งจับขี้กันดีกว่าเพื่อสุขภาพกายและใจให้แข็งแรง เราจะได้อยู่บนโลกนี้ได้นานขึ้นอย่างมีความสุข

หมั่นสังเกตดูตัวเองนะครับ
“วันนี้คุณมีขี้อะไรบ้าง? และจะเอามันออกอย่างไร?”
แล้วอย่าลืมบันทึกลงสมุดทุกวันดูนะครับ

◊◊◊

tip_small_eee

Comments

comments